ด้วยความปราถนาดีจาก www.hakkapeople.com
สรุปการเดินทาง
เที่ยวนี้ มีผู้ร่วมเดินทางทั้งหมด 21 คน การเดินทางแคล้วคลาดจากพายุ ทั้งก่อนไป และขากลับ ทำให้อากาศกำลังสบายไม่เจอฝน เลยตลอดทาง
ได้แวะเมือง เกียดหยอง ฟุงสุ่น หย่งติ้ง เหมยเสี้ยน กวางเจา และได้สัมพัสอาหารแบบชาวฮากกา ได้ตามเป้าหมาย
ภาพการเดินทางเป็นอย่างไร เชิญคลิกชม ตามวันที่ข้างล่างนี้ ได้เลยครับ
ได้เห็นภาพเล่าเรื่อง ก็สนุกตามแล้ว จะติดตามดูนะคะคุณอาคม
หัวหน้าคณะทัวร์ที่คุณเขียนถึงนั้นคือคุณ "อาฉี" ซึ่งเป็นสมาชิกชุมชนคนหนึ่ง แต่สถานะพิเศษอย่างหนึ่งของท่านคือ "ผู้สร้างสรรค์ชุมชนนี้ขึ้นมาเพื่อให้พวกเรามีเวทีนี้ครับ"
ส่วนคุณอาคมที่คุณฉินพูดถึงนั้น ท่านเป็นสมาชิกคนหนึ่ง ซึ่งมีความเก่งกาจชำนาญด้านภาษาฮากกาสำเนียงฉิ่มและสำเนียงต่าง ๆ ครับ ท่านยังมีความเชี่ยวชาญชำนาญเกี่ยวกับสถานที่จริงในจังหวัดเหมยโจวของเราแทบทุกอำเภอเลยครับ-ท่านเป็นคนไท้ปู(ต้าผู่)ครับ อำเภอนี้ติดกับเหมยเสี้ยน(หมอยเย้น)-ติดหย่งติ้งและติดฮงสุนกับแต้จิ๋วครับ
สงสัยเรื่องภาษาฮากกา-และอยากรู้ที่ทางในบ้านเราที่ประเทศจีน-ถามท่านอาคมได้ครับคุณฉินซิ่วฉุก
ส่วนไหงเป็นคนหมอยเย้นครับ-ยับสินฝ่า
ขอโทษอาฉีโกด้วย และขอบคุณคุณยับสินฝ่าด้วยที่บอกกล่าวให้ทราบ และยังได้อ่านบทความที่หงีและคนอื่นๆเขียนแล้ว รู้สึกว่าความเป็นพี่น้องของชาวฮากกานี่แน่นแฟ้นจริง ๆ
กุ๊งและเตี่ยไหงคนเกียดซีค่ะ
ขอบคุณอีกครั้ง
ฉินซิ่วฉุก
เห็นภาพทัวร์ที่กลับไปเยี่ยมบ้านแล้วสนุกตามไปด้วย-ขอให็อาฉีโกอัพเดททุกวัน-เศร้าใจในจังหวะชีวิตที่ถูกลิขิตให้ไม่ได้ตามไปด้วย-บ้านเราอยู่ที่นั่นก็ยังเป็นบ้านเรา-คอยต้อนรับเรากลับไปได้ทุกเวลา-ไม่ได้ไปวันนี้-พรุ่งนี้อาจได้ไปก็ได้
อาฉีโกครับ-เมื่อถึงเหมยโจวแล้วจะเข้าพักโรงแรมอะไรครับ-เผื่อจะให้หงาเก้ไท้จี้ไปพบเพื่อคุยกับฉีโกผ่านล่าม-อยากให้ฉีโกช่วยถ่ายภาพเธอมาฝากไหงด้วย
พี่ชายพี่สาวฝั่งแซ่เดียวกันกับไหงคือลูกชายลูกสาวของคุณลุงไหงความรู้น้อย-หลาน ๆ ก็เรียนไม่สูง-การเห็นหน้าค่าตากับพี่ ๆ ทางฝั่งนี้จึงไม่เคยได้เห็นกันมา 17-18 ปีแล้ว แค่คุยกันทางโทรศัพท์บ้าง ยังไม่ได้บอกเธอเลยเกี่ยวกับว่าเพราะอะไรถึงไปไม่ได้และเธอก็ยังไม่ทราบว่าไหงไม่ได้ไปแล้วและไหงก็ยังไม่ได้ติดต่อเธอเพราะพูดลึก ๆ มากไม่ได้-ต้องรอเด็ก ๆ ที่เป็นล่ามส่วนตัวที่เชียงใหม่เขากลับจากกรุงเทพก่อน-ถ้าฉีโกพักที่ไหนช่วยบอกด้วย-ไหงจะโทรไปบอกเธอให้ไปหาอาโก-ช่วยเสียเวลาเป็นธุระให้ไหงคุยกับเธอสัก 15 นาทีเพื่อเกริ่นให้เธอทราบ-จุดประสงค์หลักของไหง่คือ อยากเห็นภาพปัจจุบันของเธอน่ะครับ (ลูก ๆ ของเธออยู่เซินเจิ้นกันหมด-ทางโน้นก็ดีใจมากว่าไหงจะไปหา-ยังไม่ได้ตอบไปเหมือนกันว่าไปไม่ได้แล้ว)
ขอบพระคุณฉีโกมากครับ-ถ้าเป็นไปได้และไม่เหลือบ่ากว่าแรงนะครับ
จะติดตามการท่องเที่ยวไปกับรูปภาพของทัวร์ทุกวันนะครับ
สนุกมาก เหมือนใด้กลับไปเที่ยว ท้องซานอีกครั้งเลยนะ
นี่แหละคือสิ่งที่ไหง่อยากให้อาฉีทำมากที่สุดในการรายงานวันต่อวัน แต่ก็เกรงใจต่อคนเดินทางแบบทัวร์เป็นอย่างยิ่ง การเดินทางแบบทัวร์โดยเฉพาะในเมืองจีนเป็นเรื่องที่เหน็ดเหนื่อย ( เพราะต้องเดินเยอะอยู่แล้ว ) พอกลับห้องในโรงแรมที่พักแทนที่จะได้พักผ่อนต้องมาทำรายงานสดทางอินเตอร์เน็ตอีก แล้วบางเมืองบางโรงแรมอาจไม่มีอินเตอร์เน็ตในห้องให้อีก ไหง่จึงอยากให้อาฉี ทำได้เท่าที่ทำได้ก็พอ พอกลับมาแล้วค่อยรายงานอย่างละเอียดอีกที
พอเห็นสนามบินซานโถ่วแล้วไหง่คิดถึงความหลังที่ได้เคยไปลงที่สนามบินนี้มาเมื่อเกือบ 8 ปีก่อน เพื่อเดินทางไปหม่อยแย้น (ไหง่เดินทางไปเพียงคนเดียว ) ดูดูแล้วเหมือนเดิมทุกอย่าง แต่ที่ไหง่ขำที่สุดก็ตอนเมื่อรับกระเป๋าแล้วไหง่กำลังเดินออกจากตัวเทอมินัล มีคนขับแท็กซี่มาถามว่าจะไปไหน ไหงบอกว่าจะไปโรงแรมฝาเฉียวในตัวเมืองก่อนเพราะจองไว้แล้ว แล้วไอ้คนขับแท็กซี่มันก็ฉวยกระเป๋าของไหง่แล้วรีบวิ่งออกไปจากตัวเทอมินัลโดยเร็ว ไหง่ตกใจมากคิดว่ามันจะวิ่งราวกระเป๋า ไหง่จึงรีบวิ่งตามมันไปติดๆ ไอ้คนขับแท็กซี่มันวิ่งข้ามถนนไปอีกฝั่งหนึ่งของถนนไปที่รถมันที่จอดหลบๆอยู่ข้างๆซอกตึก ไหง่ถามมันว่าทำไมมึงต้องวิ่งด้วยว๊ะ มันบอกว่ามันไม่ใช่แท็กซี่สนามบินเดี๋ยวถูกจับ หลังจากนั้นเวลาไหงจะไปใหนบอกแท็กซี่คันนี้เขาก็จะมารับตลอดช่วงที่อยู่ในซานโถ่ว
พอเห็นแล้วนึกขำตัวเอง
ทำได้อย่างไร ขนาดไปเที่ยวอย่างเดียวและไม่ได้ท่องราตรี (พูดจีนไม่ได้) ยังตื่นไม่ค่อยจะทัน
จะคอยติดตามดู เผื่อจะจำอะไรได้บ้าง
วันนี้คณะทัวร์ของอาฉีโกน่าจะอยู่ที่เมืองหมอยจู(เหมยโจว)-ศูนย์กลางของพวกเราชาวฮากกา เชียงใหม่อากาศหนาวลงมาทันทีทันใด-เหมยโจว(หมอ่ยจู)ก็น่าจะหนาวมากกว่า-เห็นมีอากูอาเม ไปด้วย2-3 ท่านไม่ทราบว่าเตรียมเครื่องกันหนาวไปหรือปล่าว?
คืนนี้อย่าลืมไปฟังการขับฮากกาซานโกโต้-ตอบกันสด ๆ นะครับ-ขอให้สนุกกันทุก ๆ ท่าน
เดินทางกับมาอย่างปลอดภัย
หลังจากอาฉีเดินทางกลับมาหลายวันแล้ว ก็นิ่งไปเลยครับ อยากดูรายงานต่อครับ อยากดู อยากดูมาก และไหง่เชื่อว่า ไท้กาหงิ่นคนอื่นเช่น ยับสินฝ่า ก็คงอยากดูต่อมักมัก
จะพยามหาเวลามาลงต่อให้เร็วๆนี้ครับ
ขออภัยที่ล่าช้าเพราะ เกิดอาการดินพอกหางหมู
มีภาพที่ได้จากกล้องรวม 5 ตัว แต่ละตัวลืมตั้งเวลา-วันที่ ของกล้องไว้ก่อน พอ copyมารวมกัน ภาพที่ได้เลยไม่เรียงลำดับ กระโดดไป กระโดดมา ไล่เหตุการสับสนอยู่
ก็เป็นผลเสียที่รู้ว่าอาจจะเกิดขึ้น ถ้าไม่ได้รายงานผลแบบวันต่อวัน ที่ว่าจะทำแต่แรก แต่พอไปจริงไม่สามารถทำได้ เลยเป็นดินพอกหางหมู (รวมกับงานประจำที่ค้างอยู่มัวแต่หนีเที่ยว ฮา)
วันแรก อยู่ที่ซัวเถา รายงานได้ ทำท่าจะดี วันที่ 2 ที่ รร.ไม่มีเน็ต วันที่ 3 ห้องที่อยู่เน็ตเสีย วันที่ 4 ไม่สะดวกต่อเน็ต วันสุดท้าย มีเน็ตแต่ไม่มีแรง เลยไม่สดซะแล้ว
โปรดรออีกหน่อย ขอหาเวลาจัดคัดรูปแล้วจะรีบส่งขึ้นครับผม
สมาคมต่างๆ
hakka@hakkapeople.com
คุณความดี แด่บรรพชนและชาวฮากกาที่ฮึกเหิม
www.hakkapeople.com
สนุกจังเลย
ได้เห็นภาพเล่าเรื่อง ก็สนุกตามแล้ว จะติดตามดูนะคะคุณอาคม
คุณฉินซิ่วฉุกครับ
หัวหน้าคณะทัวร์ที่คุณเขียนถึงนั้นคือคุณ "อาฉี" ซึ่งเป็นสมาชิกชุมชนคนหนึ่ง แต่สถานะพิเศษอย่างหนึ่งของท่านคือ "ผู้สร้างสรรค์ชุมชนนี้ขึ้นมาเพื่อให้พวกเรามีเวทีนี้ครับ"
ส่วนคุณอาคมที่คุณฉินพูดถึงนั้น ท่านเป็นสมาชิกคนหนึ่ง ซึ่งมีความเก่งกาจชำนาญด้านภาษาฮากกาสำเนียงฉิ่มและสำเนียงต่าง ๆ ครับ ท่านยังมีความเชี่ยวชาญชำนาญเกี่ยวกับสถานที่จริงในจังหวัดเหมยโจวของเราแทบทุกอำเภอเลยครับ-ท่านเป็นคนไท้ปู(ต้าผู่)ครับ อำเภอนี้ติดกับเหมยเสี้ยน(หมอยเย้น)-ติดหย่งติ้งและติดฮงสุนกับแต้จิ๋วครับ
สงสัยเรื่องภาษาฮากกา-และอยากรู้ที่ทางในบ้านเราที่ประเทศจีน-ถามท่านอาคมได้ครับคุณฉินซิ่วฉุก
ส่วนไหงเป็นคนหมอยเย้นครับ-ยับสินฝ่า
ขอบคุณค่ะ
ขอโทษอาฉีโกด้วย และขอบคุณคุณยับสินฝ่าด้วยที่บอกกล่าวให้ทราบ และยังได้อ่านบทความที่หงีและคนอื่นๆเขียนแล้ว รู้สึกว่าความเป็นพี่น้องของชาวฮากกานี่แน่นแฟ้นจริง ๆ
กุ๊งและเตี่ยไหงคนเกียดซีค่ะ
ขอบคุณอีกครั้ง
ฉินซิ่วฉุก
สนุกตามไปด้วย
เห็นภาพทัวร์ที่กลับไปเยี่ยมบ้านแล้วสนุกตามไปด้วย-ขอให็อาฉีโกอัพเดททุกวัน-เศร้าใจในจังหวะชีวิตที่ถูกลิขิตให้ไม่ได้ตามไปด้วย-บ้านเราอยู่ที่นั่นก็ยังเป็นบ้านเรา-คอยต้อนรับเรากลับไปได้ทุกเวลา-ไม่ได้ไปวันนี้-พรุ่งนี้อาจได้ไปก็ได้
อาฉีโกครับ-เมื่อถึงเหมยโจวแล้วจะเข้าพักโรงแรมอะไรครับ-เผื่อจะให้หงาเก้ไท้จี้ไปพบเพื่อคุยกับฉีโกผ่านล่าม-อยากให้ฉีโกช่วยถ่ายภาพเธอมาฝากไหงด้วย
พี่ชายพี่สาวฝั่งแซ่เดียวกันกับไหงคือลูกชายลูกสาวของคุณลุงไหงความรู้น้อย-หลาน ๆ ก็เรียนไม่สูง-การเห็นหน้าค่าตากับพี่ ๆ ทางฝั่งนี้จึงไม่เคยได้เห็นกันมา 17-18 ปีแล้ว แค่คุยกันทางโทรศัพท์บ้าง ยังไม่ได้บอกเธอเลยเกี่ยวกับว่าเพราะอะไรถึงไปไม่ได้และเธอก็ยังไม่ทราบว่าไหงไม่ได้ไปแล้วและไหงก็ยังไม่ได้ติดต่อเธอเพราะพูดลึก ๆ มากไม่ได้-ต้องรอเด็ก ๆ ที่เป็นล่ามส่วนตัวที่เชียงใหม่เขากลับจากกรุงเทพก่อน-ถ้าฉีโกพักที่ไหนช่วยบอกด้วย-ไหงจะโทรไปบอกเธอให้ไปหาอาโก-ช่วยเสียเวลาเป็นธุระให้ไหงคุยกับเธอสัก 15 นาทีเพื่อเกริ่นให้เธอทราบ-จุดประสงค์หลักของไหง่คือ อยากเห็นภาพปัจจุบันของเธอน่ะครับ (ลูก ๆ ของเธออยู่เซินเจิ้นกันหมด-ทางโน้นก็ดีใจมากว่าไหงจะไปหา-ยังไม่ได้ตอบไปเหมือนกันว่าไปไม่ได้แล้ว)
ขอบพระคุณฉีโกมากครับ-ถ้าเป็นไปได้และไม่เหลือบ่ากว่าแรงนะครับ
จะติดตามการท่องเที่ยวไปกับรูปภาพของทัวร์ทุกวันนะครับ
สนุกดี
สนุกมาก เหมือนใด้กลับไปเที่ยว ท้องซานอีกครั้งเลยนะ
ขำตัวเอง
นี่แหละคือสิ่งที่ไหง่อยากให้อาฉีทำมากที่สุดในการรายงานวันต่อวัน แต่ก็เกรงใจต่อคนเดินทางแบบทัวร์เป็นอย่างยิ่ง การเดินทางแบบทัวร์โดยเฉพาะในเมืองจีนเป็นเรื่องที่เหน็ดเหนื่อย ( เพราะต้องเดินเยอะอยู่แล้ว ) พอกลับห้องในโรงแรมที่พักแทนที่จะได้พักผ่อนต้องมาทำรายงานสดทางอินเตอร์เน็ตอีก แล้วบางเมืองบางโรงแรมอาจไม่มีอินเตอร์เน็ตในห้องให้อีก ไหง่จึงอยากให้อาฉี ทำได้เท่าที่ทำได้ก็พอ พอกลับมาแล้วค่อยรายงานอย่างละเอียดอีกที
พอเห็นสนามบินซานโถ่วแล้วไหง่คิดถึงความหลังที่ได้เคยไปลงที่สนามบินนี้มาเมื่อเกือบ 8 ปีก่อน เพื่อเดินทางไปหม่อยแย้น (ไหง่เดินทางไปเพียงคนเดียว ) ดูดูแล้วเหมือนเดิมทุกอย่าง แต่ที่ไหง่ขำที่สุดก็ตอนเมื่อรับกระเป๋าแล้วไหง่กำลังเดินออกจากตัวเทอมินัล มีคนขับแท็กซี่มาถามว่าจะไปไหน ไหงบอกว่าจะไปโรงแรมฝาเฉียวในตัวเมืองก่อนเพราะจองไว้แล้ว แล้วไอ้คนขับแท็กซี่มันก็ฉวยกระเป๋าของไหง่แล้วรีบวิ่งออกไปจากตัวเทอมินัลโดยเร็ว ไหง่ตกใจมากคิดว่ามันจะวิ่งราวกระเป๋า ไหง่จึงรีบวิ่งตามมันไปติดๆ ไอ้คนขับแท็กซี่มันวิ่งข้ามถนนไปอีกฝั่งหนึ่งของถนนไปที่รถมันที่จอดหลบๆอยู่ข้างๆซอกตึก ไหง่ถามมันว่าทำไมมึงต้องวิ่งด้วยว๊ะ มันบอกว่ามันไม่ใช่แท็กซี่สนามบินเดี๋ยวถูกจับ หลังจากนั้นเวลาไหงจะไปใหนบอกแท็กซี่คันนี้เขาก็จะมารับตลอดช่วงที่อยู่ในซานโถ่ว
พอเห็นแล้วนึกขำตัวเอง
ขอยกให้เป็นยอดมนุษย์
ทำได้อย่างไร ขนาดไปเที่ยวอย่างเดียวและไม่ได้ท่องราตรี (พูดจีนไม่ได้) ยังตื่นไม่ค่อยจะทัน
จะคอยติดตามดู เผื่อจะจำอะไรได้บ้าง
วันนี้เชียงใหม่หนาวแล้ว-หมอยจูเป็นไงบ้าง?
วันนี้คณะทัวร์ของอาฉีโกน่าจะอยู่ที่เมืองหมอยจู(เหมยโจว)-ศูนย์กลางของพวกเราชาวฮากกา เชียงใหม่อากาศหนาวลงมาทันทีทันใด-เหมยโจว(หมอ่ยจู)ก็น่าจะหนาวมากกว่า-เห็นมีอากูอาเม ไปด้วย2-3 ท่านไม่ทราบว่าเตรียมเครื่องกันหนาวไปหรือปล่าว?
คืนนี้อย่าลืมไปฟังการขับฮากกาซานโกโต้-ตอบกันสด ๆ นะครับ-ขอให้สนุกกันทุก ๆ ท่าน
เดินทางกับมาอย่างปลอดภัย
อาฉีรายงานต่อครับ อยากดู
หลังจากอาฉีเดินทางกลับมาหลายวันแล้ว ก็นิ่งไปเลยครับ อยากดูรายงานต่อครับ อยากดู อยากดูมาก และไหง่เชื่อว่า ไท้กาหงิ่นคนอื่นเช่น ยับสินฝ่า ก็คงอยากดูต่อมักมัก
จะลงเร็วๆนี้ครับ
จะพยามหาเวลามาลงต่อให้เร็วๆนี้ครับ
ขออภัยที่ล่าช้าเพราะ เกิดอาการดินพอกหางหมู
มีภาพที่ได้จากกล้องรวม 5 ตัว แต่ละตัวลืมตั้งเวลา-วันที่ ของกล้องไว้ก่อน พอ copyมารวมกัน ภาพที่ได้เลยไม่เรียงลำดับ กระโดดไป กระโดดมา ไล่เหตุการสับสนอยู่
ก็เป็นผลเสียที่รู้ว่าอาจจะเกิดขึ้น ถ้าไม่ได้รายงานผลแบบวันต่อวัน ที่ว่าจะทำแต่แรก แต่พอไปจริงไม่สามารถทำได้ เลยเป็นดินพอกหางหมู (รวมกับงานประจำที่ค้างอยู่มัวแต่หนีเที่ยว ฮา)
วันแรก อยู่ที่ซัวเถา รายงานได้ ทำท่าจะดี วันที่ 2 ที่ รร.ไม่มีเน็ต วันที่ 3 ห้องที่อยู่เน็ตเสีย วันที่ 4 ไม่สะดวกต่อเน็ต วันสุดท้าย มีเน็ตแต่ไม่มีแรง เลยไม่สดซะแล้ว
โปรดรออีกหน่อย ขอหาเวลาจัดคัดรูปแล้วจะรีบส่งขึ้นครับผม