圣寿无疆  หน้าแรก
HakkaPeople(Thai) ชุมชนชาวฮากกา 泰國客家 Hakka people .  
ที่ใดมีตะวันขึ้น ที่นั้นมีชาวจีน ที่ใดมีชาวจีน ที่นั้นมีเค่อเจียเหริน(客家人) hakkapeople.com

ตัวสะกดภาษาจีน (จู้อิน - พินอิน)

รูปภาพของ อาฉี

ภาษาจีนเป็นภาษารูปภาพ ไม่ใช้ภาษาสะกดผสมอักษรดังเช่นภาษาไทย จึงควรศึกษาวิธีเขียนอ่านตัวสะกดภาษาจีนเอาไว้ เพื่อเวลาพบอักษรตัวใดที่อ่านไม่ออก หรือไม่มั่นใจในการออกเสียง สามารถเปิดค้นหาอ่านในพจนานุกรม และใช้แป้นพิมพ์คอมพิวเตอร์ เพื่อพิมพ์ภาษาจีนแบบสะกดคำได้

วิธีเขียนตัวสะกด เพื่อการอ่านออกเสียงได้ถูกต้องที่นิยมใช้มีหลายระบบ เช่น

  • Zhuyin fuhao (注音符號; ㄓㄨˋ ㄧㄣ ㄈㄨˊ ㄏㄠˋ)
  • Tongyong Pinyin (通用拼音; Tōngyòng pīnyīn)
  • Hanyu Pinyin(汉语拼音, Hànyǔ Pīnyīn)
  • Four-corner (四角號碼檢字法)
  • IPA(International Phonetic Alphabet)
  • Wade-Giles pronounced /ˌweɪdˈʤaɪlz/ (威妥瑪拼音 or 韋氏拼音; wēituǒmǎ pīnyīn)
  • เป็นต้น

เราควรรู้จักพยัญชนะ และสระในภาษาจีนเสียก่อน เปรียบเสมือนการเรียน ก.ไก่ ข.ไข่ ในภาษาไทยนั่นเอง

ในการเริ่มต้นศึกษา ควรอ่านท่องเสียงให้ได้แม่นยำในระบบใดระบบหนึ่งก่อนก็ได้ เช่น

แบบจู้อิน (Zhuyin) เป็นแบบดั้งเดิมของจีนที่ใช้กันมาช้านาน เป็นที่นิยมใช้ในหมู่คนจีนที่ ผ่านการศึกษาในรุ่นก่อนๆ ในประเทศจีนไต้หวันเป็นต้น

แบบพินอิน (Pinyin) เป็นใหม่ที่ใช้ในระบบการศึกษาของสาธารณะประชาชนจีน และจะพบเห็นได้ในเอกสารที่ตีพิมพ์ในยุคหลังๆ

ซึ่งทั้งสองระบบนี้ยังเป็นที่นิยมใช้กันในหมู่ชาวไทยเชื่อสายจีน ที่มีให้พบเห็นได้ทั่วไป แม้นจะมีวิธีการเขียนผสมคำ และเงื่อนไขรายละเอียดปลีกย่อยต่างกันอยู่บ้าง แต่ก็สามารถสื่อให้คำอ่านได้ถูกต้องชัดเจนไม่ต่างกันมากนัก เว้นแต่ตัวผู้อ่านเองที่ติดในสำเนียงท้องถิ่นเกิดที่แตกต่างกัน จึงอาจทำให้สะกดได้สำเนียงที่เพี้ยนกันอยู่บ้างเล็กน้อย ที่ไม่อาจถือว่า เป็นปัญหาของวิธีการสะกดในแต่ละระบบ

 

Consonants พยัญชนะในภาษาจีนมี 21 ตัวคือ ㄅ ㄆ ㄇ ㄈ ㄉ ㄊ ㄋ ㄌ ㄍ ㄎ ㄏ ㄐ ㄑ ㄒ ㄓ ㄔ ㄕ ㄖ ㄗ ㄘ ㄙ

Zhuyin Tongyong Pinyin Hanyu Pinyin Wade-Giles IPA ตัวอย่าง(Zhuyin, Pinyin)
เปอ b b p p 八 (ㄅㄚ, bā)
เพอ p p p' 杷 (ㄆㄚˊ, pá)
เมอ m m m m 馬 (ㄇㄚˇ, mǎ)
เฟอ f f f 法 (ㄈㄚˇ, fǎ)
เตอ d d t 地 (ㄉㄧˋ, dì)
เทอ t t t' 提 (ㄊㄧˊ, tí)
เนอ n n n 你 (ㄋㄧˇ, nǐ)
เลอ l l l 利 (ㄌㄧˋ, lì)
เกอ g g k 告 (ㄍㄠˋ, gào)
เคอ k k k' 考 (ㄎㄠˇ, kǎo)
เฮอ h h h 好 (ㄏㄠˇ, hǎo)
จี j j ch 叫 (ㄐㄧㄠˋ, jiào)
ชี c q ch' 巧 (ㄑㄧㄠˇ, qiǎo)
ซี s x hs 小 (ㄒㄧㄠˇ, xiǎo)
จือ jhih 【jh】 zhi 【zh】 chih 【ch】 ʈʂɚ 主 (ㄓㄨˇ, zhǔ)
ชือ chih 【ch】 chi 【ch】 ch'ih 【ch'】 ʈʂʰɚ 出 (ㄔㄨ, chū)
ซือ shih 【sh】 shi 【sh】 shih 【sh】 ʂɚ 束 (ㄕㄨˋ, shù)
ยือ rih 【r】 ri 【r】 jih 【j】 ʐɚ 入 (ㄖㄨˋ, rù)
จือ zih 【z】 zi 【z】 tzû 【ts】 tsɨ 在 (ㄗㄞˋ, zài)
ชือ cih 【c】 ci 【c】 tz'û 【ts'】 tsʰɨ 才 (ㄘㄞˊ, cái)
ซือ sih 【s】 si 【s】 ssû 【s】 ɤŋ 塞 (ㄙㄞ, sāi)

 

Vowels สระมี 16 ตัวคือ ㄚ ㄛ ㄜ ㄝ ㄞ ㄟ ㄠ ㄡ ㄢ ㄣ ㄤ ㄥ ㄦ 一 ㄨ ㄩ

Zhuyin Tongyong Pinyin Hanyu Pinyin Wade-Giles IPA ตัวอย่าง(Zhuyin, Hanyu)
อา a a a a 大 (ㄉㄚˋ, dà)
ออ o o o o 多 (ㄉㄨㄛ, duō)
เออ e e e o/ê 得 (ㄉㄜˊ, dé)
เอ e ê eh 爹 (ㄉㄧㄝ, diē)
ไอ ai ai ai ai 晒 (ㄕㄞˋ, shài)
เอย ei ei ei ei 誰 (ㄕㄟˊ, shéi)
เอา ao ao ao ao 少 (ㄕㄠˇ, shǎo)
โอ ou ou ou ou 收 (ㄕㄡ, shōu)
อาน an an an an 山 (ㄕㄢ, shān)
เอิน en en en ên 申 (ㄕㄣ, shēn)
อาง ang ang ang ang 上 (ㄕㄤˋ, shàng)
เอิง eng eng eng szŭ 生 (ㄕㄥ, shēng)
เอ๋อ er er erh êrh 而 (ㄦˊ, ér)
อี 一 หรือㄧ yi 【i】 yi 【i】 yi 【i】 i 逆 (ㄋㄧˋ, nì)
yin 【in】 yin 【in】 yin 【in】 音 (ㄧㄣ, yīn)
ying 【ing】 ying 【ing】 ying 【ing】 英 (ㄧㄥ, yīng)
อู wu 【u】 wu 【u】 wu 【u】 wu 努 (ㄋㄨˇ, nǔ)
wun 【un】 wen 【un】 wen 【un】 文 (ㄨㄣˊ, wén)
wong 【ong】 weng 【ong】 ng 【ung】 翁 (ㄨㄥ, wēng)
อวี yu 【u, yu】 yu 【u, ü】 yü 【ü】 女 (ㄋㄩˇ, nǚ)
yun 【un, yun】 yun 【un】 yün 【ün】 韻 (ㄩㄣˋ, yūn)
yong yong 【iong】 yung 【iung】 永 (ㄩㄥˇ, yǒng)

 

Tones วรรณยุกต์ มีดังนี้ ╴ ˊ ˇ ˋ ˙

Zhuyin เทียบเสียง
วรรณยุกต์ไทย
Pinyin Tongyong Pinyin Wade-Giles Zhuyin IPA ตัวอย่าง
(ตัวเต็ม/ตัวย่อ)
1 ปกติ อิน ma ma1 ㄇㄚ ma˥˥ 媽/妈
2 ˊ จัตวา หยัง maˊ ma2 ㄇㄚˊ ma˧˥ 麻/麻
3 ˇ เอก ชั้ง maˇ ma3 ㄇㄚˇ ma˨˩˦ 馬/马
4 ˋ โท ชี้ maˋ ma4 ㄇㄚˋ ma˥˩ 罵/骂
5 ˙ เสียงสั้น ˙ma ma˙ ma5 ㄇㄚ˙

การผสมเสียงระหว่างสระ

Zhuyin Pinyin คำอ่าน Zhuyin
一﹍
Pinyin
i﹍
คำอ่าน Zhuyin
ㄨ﹍
Pinyin
u﹍
คำอ่าน Zhuyin
ㄩ﹍
Pinyin
ű﹍
คำอ่าน
a อา ﹍一ㄚ -ia เอีย ﹍ㄨㄚ -ua อวา
o ออ ﹍ㄨㄛ -uo อวอ
e เออ
ê เอ ﹍一ㄝ -ie อีเอ ﹍ㄩㄝ -űe เอวีย
ai ไอ ﹍ㄨㄞ -uai อวาย
ei เอย ﹍ㄨㄟ -ui อุย
ao เอา ﹍一ㄠ -iao เอียว
ou โอ ﹍一ㄡ -iu อิว
an อาน ﹍一ㄢ -ian เอียน ﹍ㄨㄢ -uan อวน ﹍ㄩㄢ -űan เอวียน
en เอิน ﹍一ㄣ -in อิน ﹍ㄨㄣ -un อวุน ﹍ㄩㄣ -űn อวีน
ang อาง ﹍一ㄤ -iang เอียง ﹍ㄨㄤ -uang อวง
eng เอิง ﹍一ㄥ -ing อิง ﹍ㄨㄥ -ong อง ﹍ㄩㄥ -iong อีอง

จู้อิน - พินอิน


จู้ยิน (Zhuyin) เป็นแบบดั้งเดิมของจีนที่ใช้กันมาช้านาน เป็นที่นิยมใช้ในหมู่คนจีนที่ ผ่านการศึกษาในรุ่นก่อนๆ ในประเทศจีนไต้หวันเป็นต้น

แป้นพิมพ์ภาษาจีนแบบ Zhuyin (ดูวิธีการติดตั้งที่ วิธีใช้ => การติดตั้ง แป้นพิมพ์ภาษาจีน แล้วเลือก Chines Tiwan - MS New Phonetic IME2002a)

แป้นพิมพ์ Zhuyin บนโทรศัพท์มือถือ
แป้นพิมพ์ Zhuyin บน Android

 

พินอิน (Pinyin) หรือ ฮั่นหยู่พินอิน (汉语拼音, Hànyǔ Pīnyīn, ความหมายตามตัวอักษร คือ การถอดเสียงภาษาจีน) เป็นแบบใหม่ที่ใช้ในระบบการศึกษาของสาธารณะประชาชนจีน และจะพบเห็นได้ในเอกสารที่ตีพิมพ์ในยุคหลังๆ หรือมักจะย่อว่า พินอิน คือระบบในการถ่ายถอดเสียงภาษาจีนมาตรฐาน ด้วยตัวอักษรโรมัน ความหมายของพินอินคือ "การรวมเสียงเข้าด้วยกัน" (โดยนัยก็คือ การเขียนแบบสัทศาสตร์ การสะกด การถ่ายถอดเสียง หรือการทับศัพท์)

พินอินเริ่มต้นในปี พ.ศ. 2501 และเริ่มใช้กันในปี พ.ศ. 2522 โดยรัฐบาลของสาธารณรัฐประชาชนจีน โดยใช้แทนที่ระบบการถ่ายถอดเสียงแบบเก่า เช่น ระบบเวดและไจลส์ และระบบเปอเพอเมอเฟอ (จู้ยิน ฝูฮ่าว) นอกจากนี้ ยังมีการออกแบบระบบอื่น ๆ สำหรับนำไปใช้กับภาษาพูดของจีนในถิ่นต่างๆ และภาษาของชนกลุ่มน้อยที่ไม่ใช้ภาษาฮั่น ในสาธารณรัฐประชาชนจีนด้วย

นับแต่นั้นมา พินอินก็เป็นที่ยอมรับจากสถาบันนานาชาติหลายแห่ง รวมทั้งรัฐบาลสิงคโปร์ หอสมุดรัฐสภาอเมริกัน และสมาคมหอสมุดอเมริกัน โดยถือว่าเป็นระบบการถ่ายถอดเสียงที่เหมาะสมสำหรับภาษาจีนกลาง ครั้นปี พ.ศ. 2522 องค์การมาตรฐานนานาชาติ (ISO) ก็ได้รับเอาพินอินเป็นระบบมาตรฐาน (ISO 7098)ในการถ่ายทอดเสียงภาษาจีนปัจจุบันด้วยอักษรโรมัน (the standard romanization for modern Chinese)

สิ่งสำคัญที่ต้องระลึกไว้ก็คือ พินอินนั้น เป็นการทับศัพท์ด้วยอักษรโรมัน (Romanization) มิใช่การถ่ายถอดเสียงแบบภาษาอังกฤษ (Anglicization) นั่นคือ การกำหนดให้ใช้ตัวอักษรตัวหนึ่ง สำหรับแทนเสียงหนึ่งๆ ในภาษาจีนไว้อย่างตายตัว เช่น b และ d ในระบบพินอิน เป็นเสียง "ป" และ "ต" ตามลำดับ ซึ่งแตกต่างจากระบบการออกเสียงส่วนใหญ่ ไม่ว่าอังกฤษ ฝรั่งเศส หรือภาษาอื่นในยุโรป ขณะที่อักษร j หรือ q นั้นมีเสียงไม่ตรงกับในภาษาอังกฤษเลย กล่าวสั้น ๆ ก็คือ พินอินมุ่งที่จะใช้อักษรโรมัน เพื่อแทนเสียงใดเสียงหนึ่งโดยเฉพาะ เพื่อความสะดวกในการเขียน มิได้ยืมเสียงจากระบบของอักษรโรมันมาใช้ การใช้ระบบนี้นอกจากทำให้ชาวต่างชาติเขียนอ่านภาษาจีนได้สะดวกแล้วยังสามารถใช้กับคอมพิวเตอร์ได้สะดวกอย่างยิ่งด้วย

การถอดเสียงพยัญชนะแบบพินอิน

พินอิน สัทอักษรสากล (IPA) อักษรไทย
p [pʰ] ผ, พ
t [tʰ] ถ, ท
k [kʰ] ข, ค
b [p]
d [t]
g [k]
s [s] ซ, ส
c [tsʰ] ฉ, ช
z [ts]
x [ɕ] ซ, ส
q [tɕʰ] ฉ, ช
j [tɕ]
sh [ʂ] ซ, ส
ch [tʂʰ] ฉ, ช
zh [tʂ]
f [f] ฝ, ฟ
h [x] ห, ฮ
l [l]
r [ʐ] หรือ [ɻ] ร หรือ ย
w [w] ว, อ (เมื่ออยู่หน้า u)
y [j] ย, อ (เมื่อตามด้วย i
และไม่มีตัวสะกด)
m [m]
n [n]
ng [ŋ]


หมายเหตุ:
เสียงพยัญชนะจีนซึ่งเทียบได้กับพยัญชนะไทยที่มีอักษรคู่ (อักษรสูงมีเสียงคู่กับอักษรต่ำ) ได้ให้ไว้ทั้ง 2 ตัว เช่น ฉ-ช, ฝ-ฟ ให้เลือกใช้ตามหลักการผันเสียงวรรณยุกต์ของไทย เช่น ฉา, ชือ, เฝิน, ฟั่น ในกรณีที่เป็นอักษรเดี่ยว ซึ่งในการผันวรรณยุกต์ต้องใช้ ห นำ ถ้าอักษรเดี่ยวนั้นเป็นตัวควบกล้ำให้แทรกตัว ห ไว้ระหว่างตัวควบกล้ำเพื่อให้อ่านได้สะดวก เช่น yún = ยฺหวิน

การถอดเสียงสระ

พินอิน อักษรสากล (IPA) อักษรไทย
a [ɑ] อะ / อา
ai [aɪ] ไอ / อาย
an [an], [ɛn] อัน / อาน
ang [ɑŋ] อัง / อาง
ar, anr, air [aɻ] อาร์
ao [ɑʊ] เอา / อาว
e [ɤ], [ə] เออ, เอ (เมื่อตามหลัง y)
ê [ɛ] เอ
ei [ei] เอย์
en [ən] เอิน
eng [ɤŋ] เอิง
er [aɻ], [ɤɻ] เออร์
i [i] อี, อึ / อือ
(เมื่ออยู่หลัง c, ch, r, s, sh, z, zh)
ia [iɑ] เอีย (ออกเสียงเหมือนคำว่า "อี + อา" แต่ลากเสียงสระท้าย)
ie [iɛ] เอีย (ออกเสียงเหมือนคำว่า "อี + เอ" แต่ลากเสียงสระท้าย)
iu [iou̯] อิว
o [u̯ɔ] โอ, อัว (เมื่ออยู่หลัง
b, f, m, p, w)
ong [ʊŋ] อง
ou [ou̯] โอว
u [u], [y] อู, อวี (เมื่ออยู่หลัง
j, q, x, y)
ue, uer [] เอว , เอวร์ (เสียงควบ
อว)
ui [ueɪ] อุย
un [uən] อุน, อวิน
(เมื่ออยู่หลัง j, q, x, y)
uo [u̯ɔ] อัว
ü [y] อวี (เสียงควบ อว)
üe [yɛ] เอว (เสียงควบ อว)
ün [yn] อวิน (เสียงควบ อว)

หมายเหตุ: พยัญชนะที่มีเครื่องหมายทัณฑฆาตกำกับในคำทับศัพท์ให้ออกเสียงด้วย เช่น érzi = เอ๋อร์จึ fēi = เฟย์

การถอดเสียงวรรณยุกต์

ระบบพินอินมีเครื่องหมายแทนเสียงวรรณยุกต์ 4 เครื่องหมายด้วยกัน ดังนี้
1. วรรณยุกต์เสียงที่หนึ่ง แทนด้วยขีดระนาบสั้น ๆ (ˉ) เทียบเท่าเสียง สามัญหรือตรี ในภาษาไทย:
ā ē ī ō ū ǖ
2. วรรณยุกต์เสียงที่สอง แทนด้วยขีดสั้น ๆ เอียงขวา (ˊ) เทียบเท่าเสียง จัตวา ในภาษาไทย:
á é í ó ú ǘ
3. วรรณยุกต์เสียงที่สาม แทนด้วยขีดรูปลิ่ม (ˇ) คล้ายเสียง เอก ในภาษาไทย (แต่ไม่ใช่เสียง"เอก"):
ǎ ě ǐ ǒ ǔ ǚ
4. วรรณยุกต์เสียงที่สี่ แทนด้วยขีดสั้น ๆ เอียงซ้าย (ˋ) เทียบเท่าเสียง โท ในภาษาไทย:
à è ì ò ù ǜ
5. วรรณยุกต์เสียงที่ห้า ไม่มีเครื่องหมาย:
a e i o u ü (แต่บางครั้งเขียนจุดหน้าพยางค์นั้น ๆ เช่น ·yo เยาะ)

ในการใช้เครื่องพิมพ์ดีดหรือคอมพิวเตอร์ อาจใช้ตัวเลขแทนเครื่องหมายวรรณยุกต์ได้ (1 2 3 4 5 ตามลำดับ)

การใส่วรรณยุกต์
โดยดูที่สระ a o e i u ü ตัวอย่างสระ ie ให้ใส่ที่ e เพราะ e มาก่อน(e i) ยกเว้นถ้า iu ใส่ที่ u
ตัวอย่าง

อักษรจีน พินอิน อักษรไทย ความหมาย
มา หรือ ม้า แม่
หมา ป่าน
หม่า ม้า
ม่า ดุด่า
·ma มะ หรือ, ไหม
รวมมาจาก จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี ไทย และ en.wikipedia.org/wiki/Zhuyin

พินอิน

  • 声母 พยัญชนะ มี 23 เสียง
  • 韵母 สระ แบ่งออกเป็นสระเดี่ยว และ สระผสม ทั้งหมด 36 เสียง
    สระเดี่ยวมี 6 เสียง
    สระผสมมี 30 เสียง
  • 声调: เสียงวรรณยุกต์ มี 4 เสียง และเสียงเบา

วิธีการอ่านออกเสียง
พินอิน เป้นการยืมอักษรโรมันมาแทนเสียงตัวสะกดในภาษาจีน เพื่อการอ่านออกเสียง ที่ไม่ตรงกับอักษรในภาษาอังกฤษ และยังมีกฏการผสมคำ และการใส่เสียงวรรณยุกต์ ที่แตกต่างจากระบบการออกเสียงในภาษาอังกฤษ จึงไม่สามารถถอดเสียงแบบภาษาอังกฤษโดยตรง

การอ่านเสียงพยัญชนะ 声母 ทั้ง 23 เสียงของภาษาจีน

พยัญชนะ วิธีการออกเสียง
b เปอ,ปัว,ปอ
p เพอ,พัว,พอ
m เมอ,มัว,มอ
f เฟอ,ฟัว,ฟอ
d เตอ
t เทอ
n เนอ
l เลอ
g เกอ
k เคอ
h เฮอ
j จี
q ชี
x ซี
z จือ
c ชือ
s ซือ
zh จรือ (อ่านเป็นเสียงเดียว)
ch ชรือ (อ่านเป็นเสียงเดียว)
sh ซรือ (อ่านเป็นเสียงเดียว)
r ยรือ (อ่านเป็นเสียงเดียว)
y ยี
w อู

เสียงสระ 韵母 ทั้ง 36 เสียงของภาษาจีน

1.สระเดี่ยว มี 6 เสียง

สระเดี่ยว เทียบเคียงเสียง วิธีการออกเสียง
a อา อ้าปากออกกว้างมากที่สุด และตำแหน่งของลิ้นก็จะอยู่ต่ำสุด รูปริมฝีปากจะไม่เป็นรูปวงกลม
o โอ อ้าปากกว้างในระดับปานกลาง ตำแหน่งลิ้นอยู่ในระดับสูงปานกลางค่อนไปข้างหลัง ริมฝีปากมีรูปลักษณะกลม
e เออ "อ้าปากอยู่ในระดับปานกลาง และตำแหน่งของลิ้นก็จะอยู่ในระดับสูงปานกลางค่อนไปข้างหลัง รูปริมฝีปากจะไม่เป็นรูปวงกลม
ถ้าผสมกับอักษรแทนเสียงสระตัว "i" เป็น "ie" (อี+เย)
i อี+ยี "อ้าปากอยู่ในระดับน้อยที่สุด และให้ริมฝีปากแบนราบ ตำแหน่งของลิ้นให้อยุ่ในระดับสูงค่อนมาข้างหน้า (แต่อย่าเคลื่อนไหวในขณะที่เปล่งเสียงออกมาและให้ริมฝีปากกางออกไปทางด้าน ข้างทั้งสองด้าน)
แต่ถ้าอยู่ข้างหลังพยัญชนะ zh, ch, sh, r, z, c, s จะออกเสียง “อือ” ฝีปากกางออกไปทางด้าน ข้างทั้งสองด้าน)" เขียนเป็นพยางค์เสียงว่า "yi"
u อู อ้าปากน้อยที่สุด และให้รูปริมฝีปากเป็นรูปวงกลมมากที่สุดตำแหน่งของลิ้นให้ลอยอยู่ในระดับสูง และค่อนไปข้างหลัง (แต่อย่าเคลื่อนไหวในขณะเปล่งเสียงออกมา และให้ย่นริมฝีปากเข้าหากัน)

หมายเหตุ สระ u อู(อู) ไม่ใช้กับพยัญชนะ y, j, q, x

ü อู+วี "(ทำปากเหมือนออกเสียงอู แต่ออกเสียง อี )
ให้รูปริมฝีปากมีรูปวงกลมเล็ก แต่จะไม่ยื่นริมฝีปากออกมาเหมือนกับรูปปาก ที่เปล่งเสียงตัว "u" ตำแหน่งของลิ้นค่อนมาข้างหน้ามีลักษณะนูนสูงขึ้น
เสร็จแล้วจึงเปล่งเสียง ""อี"" โดยให้ริมฝีปากยังคงย่นอยู่จนกว่าเสียงจะสิ้นสุดลงเรียบร้อยแล้ว

ข้อควรระวังคือ อย่าเลิกย่นริมฝีปากออกเสียก่อนที่เสียง ซึ่งเปล่งออกมานั้นยังไม่จบสิ้นลง เสียงนี้ออกเสียงค่อนข้างยาก เพระว่าในภาษาไทยไม่มีเสียงคนไทยจึงไม่คุ้นเคย

  • ถ้าใช้ควบคู่กับพยัญชนะ y, j, q, x จะต้องตัดจุดสองจุดที่อยู่ข้างบนของ ü ออกไป เช่น ü –> yu üe –> yue
  • ถ้าใช้ควบคู่กับพยัญชนะ l, n จะละสองจุดไม่ได้ ไม่นั้นจะไปซ้ำกับเสียงu (อู) เช่น ""nü” กับ “lü” ทำให้เกิดการสับสนได้

2.สระผสม มี 30 เสียง

  • a) ai ao an ang
  • o) ou ong
  • e) er ei en eng
  • i) ia iao ie iu ian in iang ing iong
  • u) ua uo uai ui uan un uang ueng
  • ü) üe üan ün

การผสมเสียง(พยัญชนะ+สระ)

วิธีการผสมเสียงต้องประกอบด้วย พยัญชนะ + สระ แล้วผันเสียงวรรณยุกต์

พยัญชนะ รวมกับ สระเดี่ยว 1 ตัว เช่น
ma เมอ อา => ปา


พยัญชนะ รวมกับ สระผสม เช่น
สระผสม 2 ตัว เช่น mai เมอ อาย => มาย
สระผสม 3 ตัว เช่น mang เมอ อาง => มาง
สระผสม 4 ตัว เช่น jiong จี อวง(อี+ยง) => จวง

สระผสม เทียบเคียงเสียง วิธีการออกเสียง
ai อาย (อา+อี) เสียงควบระหว่าง "อาย+อี" ควบรวมเป็นเสียงเดียวกัน
ao เอา (อาว+โอ) เสียงควบระหว่าง "อาว+โอ" ควบรวมเป็นเสียงเดียวกัน
an อาน "อาน" ปลายเสียงขึ้นจมูก ไม่ใช่เสียง "อัน"
ang อาง "อาง" ปลายเสียงขึ้นจมูก ไม่ใช่เสียง "อัง"
ou โอว (โอ+อู) เสียงควบระหว่าง "โอว+อู" รวมเป็นเสียงเดียวกัน
ong โอง โอง
er เออร์ "อา+กระดกลิ้นขึ้นบน+เออร์" เน้นเสียงหนักที่ "เออร์ (กระดกลิ้น)" แล้วจึงลงด้วย "เออ" เบาๆ
ei ไอ (เอ+อี) มีเสียงเทียบเคียงได้กับเสียงควบระหว่าง "เอ+อี" รวมเป็นเสียงเดียวกัน
en เอิน เอิน ปลายเสียงขึ้นจมูก
eng เอิง เอิง ปลายเสียงขึ้นจมูก
ia เอีย (อี+ยา) เสียงควบระหว่าง "อี+ยา" รวมเป็นเสียงเดียวกัน (เขียนเป็นพยางค์เสียงว่า "ya")
iao เอียว (อี+ยาว) เสียงควบระหว่าง "อี+ยาว" รวมเป็นเสียงเดียวกัน เป็นเสียงสูงแนวราบตลอด (เขียนเป็นพยางค์เสียงว่า "yao")
ie เอีย (เอ+เย) เสียงควบระหว่าง "อี+เย" รวมเป็นเสียงเดียวกัน (เขียนเป็นพยางค์เสียงว่า "ye")
iu โอิว (อี+ยู) เสียงควบระหว่าง "อี+ยู" รวมเป็นเสียงเดียวกัน (เขียนเป็นพยางค์เสียงว่า "you")
ian เอียน (อี+เยียน) เสียงควบระหว่าง "อี+เยียน" รวมเป็นเสียงเดียวกัน (เขียนเป็นพยางค์เสียงว่า "yan" อ่านว่า "เยียน")
in อยีน (อิน+ยิน) เสียงควบระหว่าง "อิน+ยิน" รวมเป็นเสียงเดียวกัน (เขียนเป็นพยางค์เสียงว่า "yin")
iang โอง (อี+ยาง) เสียงควบระหว่าง "อี+ยาง" รวมเป็นเสียงเดียวกันปลายเสียงขึ้นจมูก (เขียนเป็นพยางค์เสียงว่า "yang")
ing อีง (อิง+ยิง) เสียงควบระหว่าง "อิง+ยิง" รวมเป็นเสียงเดียวกันปลายเสียงขึ้นจมูก (เขียนเป็นพยางค์เสียงว่า "yang")
iong อวง (อี+ยง) เสียงควบระหว่าง "อี+ยง" รวมเป็นเสียงเดียวกัน (เขียนเป็นพยางค์เสียงได้ว่า "yong")
ua อวา (อู+วา) เสียงควบระหว่าง "อู+วา" รวมเป็นเสียงเดียวกัน (เขียนเป็นพยางค์เสียงว่า "wa")
uo อัว (อู+โว) เสียงควบระหว่าง "อู+โว" รวมเป็นเสียงเดียวกัน (เขียนเป็นพยางค์เสียงว่า "wo")
uai อวาย (อู+วาย) เสียงควบระหว่าง "อู+วาย" รวมเป็นเสียงเดียวกัน (เขียนเป็นพยางค์เสียงว่า "wai")
uei , ui อวย (อู+เวย , เวย+อี) เสียงควบระหว่าง "อู+เวย" รวมเป็นเสียงเดียวกัน (เขียนเป็นพยางค์เสียงว่า "wei") เมื่อ uei สะกดกับตัวอักษรแทนเสียงพยัญชนะตัวใดตัวหนึ่งแล้ว ละก็ให้ตัดตัวอักษร เหลือเพียง "ui"
uan อวาน (อู+วาน) เสียงควบระหว่าง "อู+วาน" รวมเป็นเสียงเดียวกัน (เขียนเป็นพยางค์เสียงว่า "wan")
un อวน (อู+วัน) เสียงควบระหว่าง "อู+วัน" รวมเป็นเสียงเดียวกัน (เขียนเป็นพยางค์เสียงว่า "wen")
uang อวง (อู+วาง) เสียงควบระหว่าง "อู+วาง" รวมเป็นเสียงเดียวกัน (เขียนเป็นพยางค์เสียงว่า "wang")
ueng เอิง (อู+เวิง) เสียงควบระหว่าง "อู+เวิง" รวมเป็นเสียงเดียวกัน (เขียนเป็นพยางค์เสียงว่า "weng")
üe เอูวีย (อู+วี+เอีย) ย่นริมฝีปากก่อน แล้วจึงเปล่งเสียง "ยี+เอ" อ่านควบให้เป็นเสียงเดียวกัน (เขียนเป็นพยางค์ได้ว่า "yue" ละจุดสองจุดบนตัว "u")
-üan เอูวีน (อู+วี+อัน) ย่นริมฝีปากก่อน "ยี+อาน" (เขียนเป็นพยางค์เสียงได้ว่า "yuan" ละจุดสองจุดบนตัว "u" ไว้ในฐานที่เข้าใจ" สามารถไปสะกดกับอักษรแทนเสียงพยัญชนะตัว "j" , "q", "x" และ "y" เป็น "juan", "quan", "xuan" และ "yuan" ได้เท่านั้น
-ün ยอิง (อวิง+ยิง) ต้องย่นริมฝีปากตลอดเวลาในณะที่เปล่งเสียง "ยิน" ออกมา (เขียนเป็นพยางค์เสียงได้ว่า "yun" แล้วละจุดสองจุดบนตัว "u" ไว้ในฐานที่เข้าใจ) สามารถไปสะกดกับอักษรแทนเสียงพยัญชนะตัว "j", "q", "x" และ "y" เป็น "jun", "qun", "xun" และ "yun" ได้เท่านั้น

แก้ไข เพิ่มเติม ปรับปรุง จาก tlcthai.com/club/view_topic.php?club=china_chiness&club_id=1162&table_id=1&cate_id=525&post_id=6982
และ https://chinese.yabla.com/chinese-pinyin-chart.php



หากผิดพลาดประการใด ขอให้ท่านผู้รู้โปรดชี้แนะเพื่อปรับแก้ให้ถูกต้อง


อัน ฮอ

อัน ฮอ ค่อน

รูปภาพของ กิ่มหมิ่น

พินอินสระ (อวี ) u บนหัวสองจุด พิมม์อย่างไรครับ

ü อวี พิมพ์อย่างไรครับ

รูปภาพของ จ๊องหยิ่นฮยุ๋ง

ตอบ กิ่มหมิ่นก๊อ

ใต้หัวข้อ ความคิดเห็น กดเครื่องหมาย Ω (อยู่แถวล่างสุด อันที่ 6) แล้วเลือก ü ได้เลยครับ.

รูปภาพของ กิ่มหมิ่น

ขอบคุณ คุณจ๊องหยิ่นฮยุ่ง

ธรรมดาผมใช้วิธีเอาสระ a u เทียบเสียงเเทน ขอบคุณครับ 

กดตัว v

กดตัว v อ่ะค่ะ

การติดตั้ง 注音

พี่ฉีช่วยแนะนำหน่อยครับ

พี่ฉีช่วยแนะนำหน่อยครับอยากดาวโหลด 注音 มาใช้ไม่ทราบใช่เว็บลิ้งไหนดีครับ


ดาวโหลด?


อยากได้ตัวพิมพ์

อยากได้ตัวพิมพ์แบบ 注音 คือคอมที่บ้านมีแต่拼音ครับ

ขอบคุณครับ

ใช่ลิ้งนี้เปล่า

ใช่ลิ้งนี้เปล่าครับ

http://www.nnjcacs.org/How%20To%20Install%20Chinese%20Input%20Method[1]..pdf


เนื้อหาเดียวกันกับที่แนะนำไปแล้ว

วิธีการติดตั้งแป้นพิมพ์
วิธีใช้  => การติดตั้ง แป้นพิมพ์ภาษาจีน
แล้วเลือกวิธีพิมพ์แบบที่ต้องการ  (Zhuyin อยู่ที่ Chines Tiwan - MS New Phonetic IME2002a)

 
hakka@hakkapeople.com    คุณความดี แด่บรรพชนและชาวฮากกาที่ฮึกเหิม Hakkapeople.com by Hakka Pakchong Association... Powered by Drupal